Door Lev Detrez
Bericht van algemeen nut: copy/pasten is niet zonder risico!
De gevleugelde woorden, in de vorm van een wel te verstane waarschuwing, ‘pas op voor de Smeijers en zijne lange maat’ kunnen twee dingen betekenen: of ge bevindt u plotsklaps op een boere tentenfuif in de Kempen tussen de plaatselijke minderjarige Chiromeisjes, of er staat een wedstrijdje balgooien tegen HC Atomix op het programma.
Afgelopen weekend was het dat laatste. Handbaltempel Sorghvliedt was eens te meer het decor van een titanenstrijd tussen enerzijds de immer vrolijke thuisploeg die het getal 3 het liefst voluit op z’n Antwerps schrijft als Drei, en anderzijds de Vlaams-Brabantse handbalclub die ontstaan is te Haacht in 1974. Daarbovenop stonden de nummer 1 en 2 van de topscorerslijst ook recht tegenover elkaar. De ene draagt een brace, de andere schonk James Cooke een sixpack. De ene is erkend makelaar, de andere knijpt u in twee tussen duim en wijsvinger. Swat, ge weet over wie ik het heb. In beide gevallen was het de thuisploeg/speler die aan het langste eind trok.
Het was schoon om zien hoe twee prinsessen — die met de verantwoordelijkheid voor het eerlijk, veilig en goed laten verlopen van de sportwedstrijd door de spelregels toe te passen, de wedstrijdduur te bewaken en leiding te geven aan de spelers, coaches en toeschouwers — met man en macht probeerden onze T1 te bedaren. Eerst met onopvallende zuchtjes, dan met een gekleurde kaart. Na afloop werden handen geschud, maar dat was eerder groepsdruk.
Ondertussen staat De Druivelaar op oktober. En wie aan oktober denkt, begint sowieso uit te kijken naar november en te dromen van december, de maand waarin de Sint zal arriveren met zijn boot uit Spanje, vergezeld van matrozen in trainingspakken uit de jaren ‘80. Voelt ge het? Dat wordt nog wat met Sinterklaas dit jaar, als iedereen er nu al zot van loopt. Spaans benauwd in drievoud, pepernoten bij de wijn, kaas op grote schaal. Kaal scheren en zonnecrème smeren. Geef uw snot de vrije uitloop en zet uw rug regular in plaats van italic. Dat laatste is een bijzonder flauwe, maar goedgevonden font-mop. Fonts, dat zijn lettertypes. Ook die hebben recht van spreken. Allez jom, ‘recht’, maar dan schuingedrukt. Moeilijk, ik weet het, maar wel uitermate geniaal en spitsvondig.
Ik hoor u denken: waar gaat deze paragraaf in godsnaam naartoe? Wel, naar de website natuurlijk. Want na de smeekbede van vorige week word ik al dagenlang op regelmatige basis aangesproken op straat. De ene keer met complimenten en schouderklopjes over stijl- en woordgebruik, de andere keer over de uitmuntende toepassing van de juiste lidwoorden.
Het is wat, de leven.
Volgende week reppen we ons richting Lebbeke, een gemeente in de Denderstreek en het Land van Dendermonde met ruim 20.000 inwoners. Daar tatoeëren menig baarmoederbezitters trots de postcode 9280 op hun onderrug, zodat wanneer ze omgedraaid in de poes genaaid worden, manlief zijn roots niet zou vergeten. Benieuwd of de webmaster tot op het einde leest alvorens van copy/paste te doen.
Echt. Héél benieuwd.
Groetjes,
Anoniempje.