Door Lev Detrez
Zelfde verhaal, andere liga.
Op het pad tussen de Harsbar en de parking werd menig knakker van Den Drei omsingeld door een horde fans, fotografen en handtekeningenjagers hopend op een glimp van hun helden en een souvenir of twee om nog dezelfde dag met woekerwinst door te verkopen op tweedehands.be — geen sponsor. Sinds onze wedstrijden live worden uitgezonden op het wereldwijde web, is het slimmer om incognito of met een omweg de zaal te verlaten dan opzichtig zwaaiend, want het gaat met onze bekendheid rechtevenredig als met ons zelfvertrouwen en onverschrokkenheid. In egocentrisch zit het woord cent, en dat is exact wat gij sinds dit seizoen betalen zult, als ge onze atletische torso’s in real life wilt zien zweten.
De knop is eraf, de eerste teleurstelling bij de tegenstander een feit en het eerste verslag geschreven. Allez, bijna, want dit is nog maar de inleiding. Het grootste stuk staat nog niet op papier. Ik bedoel, tegen de tijd dat ge dit leest wel natuurlijk, maar op het moment dat deze woorden worden getypt nog niet. Momenteel staart het grote witte blad genadeloos naar uw favoriete woordenschepper. Als lezer zijt ge u daar niet van bewust, en net daarom verdient het extra aandacht. Een blik achter de schermen, zeg maar, op het ambachtelijke proces van het doorbreken van de vierde wand tijdens de verslagvervaardiging. Da’s gene kattepis. Als het hier nog meer meta wordt, moeten we royalties betalen aan Markske Zuckerberg. Volgens bronnen dichtbij de spelers, kan dat bedrag oplopen tot een veelvoud van de pree van den trainer van de eerste ploeg.
De orde van de dag dan maar? Komt ‘ie.
De eerste confrontatie met (alweer) een niveau hoger was er eentje vol geruststellende gevoelens en gedachten. De weg naar de top van het klassement ligt open, het pad is geëffend, de rode loper ligt klaar, mathematisch is alles nog mogelijk. Dat anderen dit mogelijk als vooringenomen, arrogant of zelfs ronduit gevaarlijk vinden om dit soort voorspellingen neer te schrijven, zal ons dikke worst wezen.
Voorspelling: menig tegenstander zal met tegenzin naar de Hel van Hoboken afzakken, en dat heeft alles te maken met Den Drei en minder met de werken aan de ring. Vraag dat maar aan de kinderen uit de Denderstreek. We zouden kunnen lachen met hun onnozele folkloristische tradities waarin ze pas binnen een jaar of vier nog eens met hun ros paard door de binnenstad mogen trekken, maar willen de Ajuinen uit het dorp ernaast de pret van een eeuwenoude vete niet ontnemen.
Over vetes gesproken, die zijn onbestaande in onze kleedkamer. Alleen maar lof en dank voor zij die al een licentie hadden, en extra lof en dank voor het vers talent dat de regels van ons spelleke begrijpt, en daarbovenop de Vlaamse én de Franse taal beheerst. Faut le faire, … Non? Qua? Et alors, … Charcuterie. Mayonaise. En dan zijn er nog een paar gekwetsten, die pas later hun opwachting zullen maken. Wij duimen mee dat het snel zal zijn. Over de Mechelse connectie spreken we later nog. ‘t Is een luxeprobleem, pense-je. De plaatskes worden duur. Huiswerk voor de coach. Ik voel steekpenningen komen, smeergeld, of (nog erger) geslijm. Dat gaat wat geven. Schone vent wel, die coach van ons. Prachtverschijning. Verstandig ook. Een vat vol vitaliteit. En dan al dat inzicht. Ik zou het wel weten…
Wie te lui is om alle letters tot zich te nemen, hoeft enkel het volgende te onthouden. Het zou een strofe van een hit kunnen zijn, gescandeerd kunnen worden vanop de tribune, of zelfs neergeschreven in het dagboek van de nieuwe medewerkster aan de kassa:
Van Drei naar twee en nu al nummer één.