Door Lev Detrez
Probleemgeval
Den drei zit met een probleem.
Geen vapende ex-international die geregeld zonder rijbewijs achter het stuur kruipt, of stoelen-, pinten-, en vuurpijl-gooiende supporters met een stadionverbod boven het hoofd, noch soep of puree smijtende klimaatactivisten met fluoriserende hesjes die zich vastlijmen aan het plein - integendeel, er was zelfs geen kol te bespeuren — en zelfs geen nachtrust-verstorende jongelui die onder ouderlijk toezicht onze spelers in rechtopstaand beeld portretteren voor hun virale stories… hashtag actueel, zeg.
Geen van dat alles, en gelukkig maar.
En toch een probleem? Zeker wel: een luxeprobleem! En niet één!
Luxeprobleem 1: ze dagen op met een equipe die meer dan 14 spelers telt, waardoor de geselecteerde tafelverantwoordelijke van dienst een kwartier vroeger ter plekke aanwezig moet zijn om de administratie rond te krijgen.
Ware helden, die tafelmannen (-vrouwen of -X’en). Het mag gezegd worden.
Want schrijfkramp ten spijt moet diezelfde zichzelf al in het zweet gewerkte stakker bijna 30 strepen zetten om het aantal doelpunten bij te houden dat Sasja 3 op relatief eenvoudige, doch spectaculaire wijze bij elkaar sprokkelt. Gelukkig maakt de tegenpartij een pak minder potten, maar de reden daarachter komt verderop nog uitgebreid aan bod (zie Luxeprobleem 4).
Luxeprobleem 2: Den Drei krijgt als tegenstander een hoopje ploeg voorgeschoteld dat in 1 sporthal onderdak geeft aan 2(!) volwaardige cafetaria’s. Op die manier krijgen wij weinig andere keus dan dubbel zo lang te blijven plakken en de biljarters uit Hemiksem hun ding te laten doen.
Keus. Biljarten. Ba dum tss
Luxeprobleem 3: jarigen moeten gevierd worden. Met een openingsdoelpunt bijvoorbeeld. De derde helft wordt ingezet halverwege de eerste — al was het toen nog stiekem. Medleys worden meermaals luidkeels ingezet en meegebruld, kussen, wensen en parels uit de moderne dansmuziek vullen de ruimte.
Dolle pret… vóór, tijdens én na de wedstrijd. Wat een tijden.
En tot slot, het 4e luxeprobleem: staan de lange broeken in promotie? Er bieden zich meer gegadigden aan die vrijwillig plaats willen nemen tussen de palen, dan dat er levende leden van ABBA zich de Eurovisiesongfestival-overwinning kunnen herinneren.
En wat blijkt… de wonderen zijn de wereld nog niet uit! Een debuut dat de krantenkoppen haalt. Klopt het dan toch dat talent altijd komt bovendrijven? Is het een familiale gave? Is het een kundigheid die vakkundig onderdrukt werd?
Het antwoord is: zo moeilijk is dat niet, doelman spelen. Het zijn de emo-rockers onder de handballers; ze worden graag oppervlakkig geraakt en gaan dikwijls eigenlijk gewoon in de weg staan. Tikkeltje lui ook, want ze moeten maar 1 keer per wedstrijd naar de overkant lopen, en speciaal daarvoor legt de scheidsrechter het spel stil.
Over die laatste trouwens geen klachten.
Wie tot hier het lezen heeft volgehouden krijgt nog een paragraaf over het sportieve, want terwijl (minstens één van) de afwezige de wind in zeilen heeft, gaat het de aanwezigen eveneens voor de wind. Een speciale vermeldingen voor de jongste op het veld, én voor de oudste. En eigenlijk ook voor al die anderen, en zéker de keeper(s): proficiat!
Een blik op de stand spreekt boekdelen: op 1 punt van de leider — die een wedstrijd meer gespeeld heeft. Voor het zicht op de titel is een bril overbodig. Als we maar niet overmoedig worden.
De belangrijkste vraag is en blijft: wat trek ik aan op het Sasja 3 feest op 12 november aanstaande, waar u als trouwe lezer, in vol ornaat aanwezig moet zijn, en waarvoor unaniem het thema DISCO als dresscode gekozen werd.
Als dat geen luxeprobleem is, dan eet ik mijn (geleende) schelp op.