Sasja 3 - HC Overpelt

COMPETITIE
Sasja logo
Sasja 3
35–24
HC Overpelt

Door Lev Detrez

Echte wijsheid komt voort uit het begrijpen van onze eigen beperkingen

Soms dienen titels als pure clickbait, soms zijn het erectieremmers. In dit geval is het beetje van beide. Want onvoorspelbaarheid draag ik hoog in het vaandel. Net als holle spreuken, warme sausen en frituristen die zich bijscholen tot zij-instromers in het Stedelijk Onderwijs van de prachtigste stad ter wereld. Soms valt het op dat een wedstrijd vlotter loopt dan Usain Bolt de 100 meter, vlotter dan Boy George op hoge hakken, zelfs vlotter dan de symptomen van acute gastro-enteritis waar Immodium reclame voor maakt. Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg.

We hadden eerlijk gezegd meer verwacht van het dorp waar menig bekende Vlaming het eerste levenslicht zag na de rekking van de cervix: de frontman van Noordkaap, charmezanger Frank Galan of Pieter Verhees, een volleyballer met een eigen Wikipediapagina. Dat zijn er slechts een paar, maar geen enkele kon fier zijn op de prestatie van de bezoekende ploeg die neerstreek in het prachtige, nog-niet-gefuseerde Hoboken, alwaar menig bezoeker de parking weet te vinden en de kantine als charmant durft te omschrijven, ondanks de belabberde akoestiek. Dat daar binnen twee weken hét evenement van het jaar plaats zal vinden, is momenteel nauwelijks te geloven. De bewijzen van het tegendeel leggen wij zelf wel op tafel. Hou de socials maar in de gaten.

Ge voelt zelf ook wel dat een wedstrijd als die van dit weekend niet per se vraagt om een accurate reconstructie op papier. 

‘t Was goed, ‘t was degelijk, ‘t liep als een tiet. Dat is zowat de beste omschrijving. Wie iets anders zag, mag het mij komen zeggen. Ik beloof om te luisteren. Of minstens te doen alsof. 

Wat is er dan wel het vermelden waard? Wel, wat dacht ge van de glansprestatie van onze nieuwste aanwinst op de achterlijn. Hij die zijn naam deelt met een Britse juryvoorzitter van bekende talentenjachten als The X Factor; die acteur uit Shaun of the Dead en de niet-Garfunkel. Hij kwam niet toevallig op een goed moment Den Drei versterken, want toeval bestaat niet, dat manifesteert ge. Zoals Stella in de kantine.

Volgende week zijn die k*tvogels aan de beurt. Er bestaat dan wel een kampioenschap om ze te imiteren, de echte vernedering is voor dit weekend.

Krak. Boem.