U14: Sport is emotie dit weekeinde

Sport is emotie dit weekeinde

Op 30 april speelden we onze laatste na-competitie match in de wetenschap dat de eerste ploeg van Sasja de avond ervoor heeft gevochten als leeuwen om in de Beneliga te blijven (en u weet dat dit lukte). Wij zullen vandaag ook het achterste van onze tong moeten laten zien. We zijn maar met 7 spelers aanwezig (al een geluk van de laatste moment toezegging van Fe en Jolien om toch te spelen). Het is ook de laatste match van Sven als coach, maar daarover straks meer.

We spelen dus op zondagmorgen om 10.00 uur tegen Atomix in Putte. Simon en Dries tekenen als eerste present. Simon als speler en Dries als trommelaar (hij kan niet spelen vanwege een blessure aan de voet). Kort na ons valt de een na de ander de kantine binnen, en laat met het nodige lawaai horen er allen flink veel zin in te hebben. Kunnen we deze laatste match ook winnen zonder wisselmogelijkheid? Weten we genoeg kansen te creëren, en nog belangrijker, weten we daar doelpunten uit te scoren?

De eerste aanval is voor Atomix, Simon wordt in de wind gezet en de eerste tegengoal is een feit. Da’s allemaal niet erg, het zal niet meer gebeuren (hè Simon!). Wij gaan in de aanval, Ledya zet haar tegenstander op het verkeerde been en knalt ook lekker binnen, 1-1. Als we hierop weer in de aanval trekken is deze keer Simon aan het kanon en schiet het balleke binnen, 1-2 na 4 minuten. Hierna zien we aan beide kanten wel (halve) kansen bijeen gespeeld, minder sterke schoten en goed keeperswerk, dat beide ploegen van goals maken afhoudt. Atomix weet wel te scoren en uit te lopen naar een 4-2 stand na 24 minuten : inderdaad wij scoren 20 minuten niet. We spelen al een 10-tal minuten met 5 in de aanval, omdat Kaitlin in de verdediging blijft staan om terug haar 3e of 4e adem te vinden. Dan weet Simon toch het gaatje te vinden en de opgelegde kans te benutten met een schot van de 9 meter los in de pin en kunnen we rusten met een 4-3 achterstand. En dat is al efkes geleden.

In de rust krijgt Kaitlin de grotere middelen toegediend (puffer) en kunnen we Diede eventjes plat op haar rug laten bekomen van de duwtjes van de tegenstrevers. Sven probeert onze troepen te kalmeren en te zalven waar nodig. We zitten nog immer goed in de match, maar het zal ook op onze vechtlust aankomen deze 2e helft. Laat het meegereisde publiek maar eens zien welk hart jullie in je hebben. Onze yell klinkt net als voor de match met volle overtuiging, dus er staat ons mogelijk toch nog iets moois te wachten (?). Ook Atomix mocht zich aan een mooie uitleg van de coach verwachten, wie had er het beste strijdplan uitgelegd?

De eerste 5 minuten van de tweede helft waren duidelijk voor Atomix. Zij liepen iets van ons weg, met een 9-6 tussenstand als gevolg. Maar we hadden opeens letterlijk wat petsen gehad en ook terug uitgedeeld (Diede kan ook gemeen duwen, waarvoor ze 2 minuutjes bij ons op de bank mocht komen verpozen). Maar die petsen tegen ons hadden ons nog wakkerder gemaakt. Kaitlin komt weer mee terug in de aanval, waardoor we toch weer met 5 zijn. We houden goed de bal in ons bezit en Atomix weet het weinige balbezit niet te verzilveren met een doelpunt (alweer uitstekend werk van onze doelvrouw Louise). Als we weer terug met 6 zijn, Kaitlin hervond haar asem dus inderdaad, en Ledya na een nieuwe tik in haar gezicht zeer boos de bal in de kruising mikte. Was het direct hierop Simon die zijn tegenstander een verkoudheid bezorgde met een snedige actie : 9-8 na 9 minuten in deze tweede helft. Atomix you may have a problem …

Maar Atomix leek het niet in de kleren te gaan zitten, zij scoren direct de 10-8, maar de juichstemming werd direct verstomd met een lekkere poeier van ons Kaitlin (yes she can!), een mooi laag gemikt schot verraste de verdediging en de keeper. Haar eerste velddoelpunt dit jaar. En natuurlijk een glimlach van haar en de rest van de ploeg. We genieten weer net te veel, geven iets te veel ruimte weg en de 11-9 ligt alweer binnen, doeme toch. Maar onze ploeg heeft ergens een visioen gehad, en gaat weer opzoek naar haar handballende kunnen. De gaten worden gecreëerd en opgezocht, er wordt gemist, maar de volgende aanval was het ineens nog sneller een gat en mogelijkheid tot aanspelen van de pivot. Schitterende sprong pass van Ledya op Diede en zeer knap afgerond door deze laatste (hoezo pijn in de rug). De aanval hierop verliest onze tegenstander haar kalmte, het is hoog tijd voor onze time out. Doordrukken met ons positieve spel is de boodschap. En na de goal van Diede is het weer tijd voor actie aan onze rechterkant moet Fe hebben gedacht. Zij start snedig in, de bal gat vanuit het midden niet naar de in dekking staande Fe maar naar de uitstekend naar buiten lopende Simon gespeeld. Deze dribbelt door naar de 6 (om de tegenstander heen) en schiet geweldig mooi binnen (nu ben ik aan het overdrijven, maar hij was in elk geval binnen). Dikke paniek bij de tegenstand die nu in een time out vluchten. Hun nieuwe plan mislukt (onze verdediging geeft niets meer cadeau), en wij snellen weer naar de overzijde. De bal komt via Kaitlin uit de linkerhoek naar Jolien, die weeral goed tussen de 1 en 2 binnen loopt en springt en deze actie beloont ziet met een doelpunt (ze deed dit vandaag al meer, maar telkens net niet binnen, dus chapeau dat je het zo ver in de match toch nog blijft proberen). In de 20e minuut staan we zodoende dus met 11-12 voor.

Het slotakkoord is voor Atomix dat nog 1 keer wist te scoren, onze kansen werden telkens gered door hun beregoed spelende keeper. Dus we eindigen met een mooie 12-12, waarin alle coaches zich konden vinden. Onze spelers vallen elkaar op de bank in de armen en slaan tranen met tuiten. De emotie neemt de overhand, ze hadden echt alles gegeven wat in hun lijfjes zat. Nog maar eens een mooi dankwoord van Sven en dat gevolgd door onze yell. Met het oplopen naar onze supporters werd het voor elkeen te moeilijk. Een stevige groet aan allen die in ons bleven geloven en daarbovenop de nodige complimenten en knuffels. Vol trots kregen Sven en ikzelf een fles pupillen 2 wijn (een goei fles, met op het etiket de foto’s van doorheen het seizoen) en een mooie bedankingsplaat namens alle spelers. Dat was zeker een mooie verrassing voor ons, merci aan allen (vooral Louise die hier veel tijd en aandacht had gegeven). Merci Sven voor het schitterende afscheidsjaar, maar ook voor de jaren ervoor waarin je mij en velen anderen liet zien dat positief in het leven staan en positief de ploeg benaderen, zeker haar vruchten afwerpt. Deze ploeg heeft dat in elk geval zeker goed mee opgepikt, nogmaals dank hiervoor.

Nu rest ons enkel nog een aantal wedstrijden en toernooien waarin de 2 pupillen ploegen worden gemengd. Volgende week een oefenmatch tegen Zandvliet, de week daarna strijden we om de beker van Antwerpen en dan weer 2 weken later gaan we op toernooi in Eindhoven (Hemelvaartsdag) en spelen we op dan opvolgende zondag nog een oefenmatch tegen Arena. Ergens hier nog tussendoor spelen onze meiden een match tegen de meiden van Uilenspiegel (datum staat nog niet vast). We zijn nog niet helemaal klaar dit jaar!

Met sportieve groet, een grote glimlach en enkele tranen : Sven en Henri

Datum: 
dinsdag, 16 mei, 2017 - 19:30 to woensdag, 16 mei, 2018 - 19:30
Lijst jeugd: 
Pupillen